» یادگاری «
-------------
نخستین نگاهی که ما را به هم دوخت

نخستین سلامی که در جان ما شعله افروخت

نخستین کلامی که دلهای ما را به بوی خوش آشنایی سپرد و به میهمانی عشق برد

پر از مهر بودی

پر از نور بودم

همه شوق بودی

همه شوق بودم

خوش لحظه هایی که دزدانه از هم نگاهی ربودیم , درازی نهفتیم

چه خوش لحظه هایی که می خواهمت را به شرم و خموشی نگفتیم و گفتیم

دو آوای تنهای سر گشته بودیم

رها در گذرگاه هستی

به سوی هم از دورها پر گشودیم

چه خوش لحظه هایی که هم را شنیدیم

چه خوش لحظه هایی که در هم مهر را دیدیم

چه خوش لحظه هایی که در پرده ی عشق

چو یک نغمه با هم شکفتیم

چه شبها , چه شبها که همرا حافظ

در آن کهکشانهای رنگین

در آن بی کران های سرشار از نسترن, یاس و نسرین

ز بسیاری شوق و شادی نهفتیم

تو با آن صفای خدایی

تو با آن دل و جان سرشار از روشنایی

از این خاک دور بودی

من آن مرغ شیدا در آن باغ بالنده در عطر و رویا

بر آن شاخه های فرا رفته تا عالم بی خیالی

من و تو چه دنیای پهناوری آفریدیم

با هم بسوی افق های نا آشنا پر کشیدیم

من و تو ندانسته , دانسته

رفتیم و رفتیم و رفتیم

چنان شاد , خوش , گرم , پویا

که گفتی به سر منزل آرزوها رسیدیم

دریغا !

دریغا ندیدیم که دستی در این آسمان ها چه بر لوح پیشانی ما نوشتست

دریغا !

در ان قصه ها و غزل ها نخواندیم

که آب و گل عشق با هم سرشتست

فریب و فسون جهان را

تو کر بودی ای دوست

من کور بودم

آه ..........................

در این روزگاران بی روشنایی

در این تیره شب های غمگین

که دیگر ندانی کجایم ندانم کجایی

چو با یاد آن روزها می نشینم

چو یاد تو را پیش رو می نشانم

دل جاودان عاشقم را به دنبال آن لحظه ها می کشانم

سر شکی به همراه این بیت ها می فشانم